همدردی، توجه و دلسوزی برای دیگران در هنگام بروز سختی‌ها و مشکلات است. همچنین می‌تواند به معنای حمایت از شخص یا چیزی باشد. اگر شخصی نداند مهارت همدردی چیست، ضعف او در مهارت‌های اجتماعی و هوش احساسی اثبات شده است. به طور کلی دو نوع همدردی وجود دارد که عبارتند از: همدردی منفعل همدردی فعال با توجه به اهمیت بسیار زیاد قابلیت همدردی، روش‌هایی برای تقویت این مهارت وجود دارد: گوش دادن فعال را تمرین کنید به احساسات دیگران اهمیت بدهید فرصت بدهید تا درد دل کنند از زبان بدن خود استفاده کنید تماس فیزیکی برقرار کنید دیدگاه خود را تغییر دهید برای رفع مشکلات دیگران (بدون درخواست) به آنها کمک نکنید سوال بپرسید در کارهای ساده کمک کنید احساسات دیگری را تصدیق کنید جویای احوال دیگران شوید حمایت خود را نشان دهید احساسات دیگران را طبیعی بدانید مدعی و خودخواه نباشید عقاید شخصی خود را (در موقعیت‌های سخت) بیان نکنید بی‌توجهی و سرسختی نکنید به طرف مقابلتان توهین نکنید اگر بتوانید همدردی خود را در محیط کار نشان دهید، روابط بسیار موثری با همکارانتان می‌سازید و فرهنگ و روابط تیمی خود را تقویت می‌کنید. در حین کار با دیگران مهم است که همکاران خود را بشناسید و دریابید آنها در موقعیت‌های مختلف چه واکنش‌هایی از خود نشان می‌دهند. سه نکته مهم وجود دارد که اگر در محیط کار آنها را رعایت کنید، شما را فردی همدرد خواهند دانست: توجه نشان دادن به صحبت‌های دیگری اهمیت دادن به دیدگاه دیگران نشان دادن واکنش صحیح در برابر اتفاقات احساسی همدردی، مهارت نرمی است که در جنبه‌های زندگی از اهمیت ویژه برخوردار است. ما می‌توانیم با استفاده از تکنیک‌هایی این مهارت را در خود پرورش دهیم و با دیگران ارتباط اثربخشی برقرار کنیم.
