کلمات هم آوا و هم نویسه در فارسی + مثال های مختلف (آموزش رایگان)
0 ساعت
0.0
کلمات بر مبنای تلفظ و شکل نوشتاری آنها به سه دسته تقسیم میشوند: همآوا، همنویسه (همشکل) و همآوا و همنویسه. کلمات همآوا کلماتی هستند که به لحاظ تلفظ یکساناند اما به لحاظ نوشتار و معنی متفاوتاند. بنابراین، برای نوشتن صحیح آنها، باید به معنای دقیق کلمه در جمله توجه کرد. کلمات همآوا در دسته جناس لفظ قرار میگیرند. برای مثال، کلمات «علم» و «الم» به یک شکل تلفظ میشوند اما معنی آنها متفاوت است: «علم» به معنای پرچم و «الم» به معنای درد است. کلمات همنویسه یا همشکل، کلماتی هستند که به لحاظ نوشتاری یکساناند اما تلفظ و معنای متفاوتی دارند. مثلا، کلمه «شکر» هم به معنای ماده شیرین است و هم به معنای تشکر. کلمات همآوا و همنویسه، هم در تلفظ و هم در نوشتار یکساناند اما معانی متفاوتی دارند. مثلا، کلمه «دوش» میتواند به معنای شانه یا دیشب باشد. در متون ادبی و اشعار، از این نوع کلمات برای ایجاد زیباییهای ادبی و تاثیرگذاری استفاده میشود. در این آموزش، قصد داریم به طور کامل با کلمات همآوا، همنویسه و همآوا و همنویسه آشنا شویم. ابتدا انواع این کلمات را بر اساس تلفظ و شکل نوشتاری آنها طبقهبندی میکنیم، سپس به بررسی ویژگیهای هر یک و ارائه مثالهای کاربردی میپردازیم و در نهایت، روش تشخیص و شناسایی این کلمات در جملات مختلف را آموزش میدهیم.