هنر همواره بر جامعه اثرگذار بوده و در قالبهای متعدد خود، تغییرات، تحولات و دگرگونیهای شگرفی را در هر جامعهای پدید آورده است. توجه به مقوله هنر از ضروریتها و عناصر اصلی در شکلگیری تمدن هر سرزمینی است. تئاتر و ادبیات نمایشی و به خصوص نمایشنامهنویسی، همواره در هر جامعه متمدن و پیشرفتهای به عنوان یکی از جدیترین عناصر نقد، تحلیل و بررسی جامعه محسوب شده و در رشد فکری و درونی شهروندان آن جامعه بسیار موثر بوده است. چنان که رهبر معظم انقلاب نیز در سخنرانیهای متعدد به اهمیت و جایگاه این هنر والا در انسانسازی و تعالی جامعه اشارههای مثبتی داشتند. آنچه بیش از این دارای ارزش و اهمیت است، دقت در تربیت نیروهای متخصص و متعهد در عرصههای هنری و به ویژه در عرصه نمایشنامهنویسی است. ورود به عرصه تربیت هنرمندان خوشفکر، متعهد، دغدغهمند و دارای تواناییهای فنی بالا، بیشک موجب تقویت بنیانهای فکری و فرهنگی در جامعه شده و زمینه پیشرفت و رشد همهجانبه کشور را موجب میشود. آنچه مسلم است این است که سادهانگاری این حوزه، سالهای سال است که ضربههای مهلکی را به پیکره هنر اصیل تئاتر در کشور زده و یک تحول و تغییر جدی در حوزه آموزش این حرفه، چه در گستره مبانی فکری و چه در پهنه مسائل تکنیکی و فنی بسیار مورد نیاز و توجه است. در این فرادرس تلاش میشود با بهرهگیری از به روزترین منابع تکنیکی، مباحث و مطالب کاربردی به هنرجویان و علاقهمندان ارائه گشته و حتی بسیاری از غلطهای رایج در این حرفه و در مبانی آموزشی، تذکر داده شود. در ادامه این فرادرس در آموزش نمایشنامه نویسی - تکمیلی - بخش اول، مباحث مربوط به رویدادها، نمایشنامهنویسی و سبکهای آن، ژانرها، اشتباهات رایج و عناصر دیالوگ نویسی مثل: ریتم، حال و هوا و اتمسفر و اصلاح و روتوش بررسی می شود.
