ادبیات نمایشی خاصه نمایشنامهنویسی، هر چند به شکل امروزی و حرفهای آن هنری وارداتی است که طی سالهای حضور خود در سرزمین ما جایگاه و موقعیت ممتازی پیدا کرده و همواره متناسب با شرایط تاریخی و جاری جامعه پیشرفته است و صد البته نقش بسیار تاثیرگذاری در رشد آگاهیهای عمومی جامعه، تعالی اندیشه و پیشرفت فکری مردم داشته است. ارکان پیچیده این هنر موثر که در قالب هنر اصیل و ریشهدار تئاتر خود را نمایان میسازد دارای اسلوب، اصول و قواعدی است که بدون آموختن آنها، مسیر برای خلاقیت، ابتکار و یافتن مخاطبانی تیزبین، تیزهوش و نکتهسنج بسیار دشوار و شاید غیر ممکن باشد. آنچه در آموزش پیشرفته نمایشنامهنویسی حائز اهمیت است، فراگیری این قواعد پیچیده است تا در سایه ابتکار و خلاقیت فرد نمایشنامهنویس و رو آوردن به ساختارشکنیهایی آگاهانه، رسالت حقیقی این هنر نمایان و در جامعه تجلی یابد. در این فرادرس که در ادامه دو آموزش مقدماتی و پیشرفته است به مواردی همچون: کمدی (Comedy)، پارودی (Parody)، آیرونی (Irony)، تمثیل و… در نمایشنامهنویسی پرداخته میشود.
