مکانیک، مبحثی از علم فیزیک است که با حالت سکون یا حرکت اجسامی سر و کار دارد که نیروهایی بر آن ها وارد می شود. به طور کلی، این مبحث را می توان به سه شاخه تقسیم کرد: مکانیک جسم صلب، مکانیک جسم تغییر شکل پذیر و مکانیک سیالات. در این بین، مکانیک جسم صلب پیش نیاز بررسی مکانیک اجسام تغییر شکل پذیر و مکانیک سیالات است. مکانیک جسم صلب، در دو حوزه استاتیک و دینامیک تقسیم بندی می شود. شاخه استاتیک، به بررسی تعادل اجسام می پردازد (اجسام ساکن یا اجسام متحرک با سرعت ثابت) و شاخه دینامیک، با حرکت شتاب دار (حرکت با سرعت متغیر) اجسام و به تبع، با کمیت های جرم و زمان در ارتباط است. استاتیک را می توان حالت خاصی از دینامیک دانست که در آن شتاب حرکت صفر است. با این حال استاتیک در آموزش مهندسی باید به صورت مستقل بررسی شود، زیرا بسیاری از اجسام با این هدف طراحی می شوند که در حالت تعادل (تعادل استاتیکی) بمانند. از نظر سیر تاریخی، استاتیک بسیار زود تکامل یافت. زیرا می توان اصول آن را به سادگی و بر اساس اندازه گیری های هندسی و نیرویی فرمول بندی کرد که این امر مستقل از اندازه گیری دقیق کمیت زمان است. ما در این آموزش قصد داریم تا مبحث مفاهیم اولیه بردارها در استاتیک را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.
