در اوایل توسعه نرمافزار، بهترین روش، پیوند محکم همه اجزای نرمافزار در چیزی است که به عنوان یک برنامه مونولیتیک (Monolithic) شناخته میشود. با این حال، برنامههای یکپارچه نیاز به ...
در اوایل توسعه نرمافزار، بهترین روش، پیوند محکم همه اجزای نرمافزار در چیزی است که به عنوان یک برنامه مونولیتیک (Monolithic) شناخته میشود. با این حال، برنامههای یکپارچه نیاز به تلاش بیشتری برای پاسخ به تغییرات در سیستم دارند و اگر هر جزء خاص دچار نقص شود کل سیستم تحت تاثیر قرار میگیرد.
لذا استفاده از میکروسرویسها به دلیل کاستیهای معماری مونولیتیک توسعه نرمافزار ضروری به نظر میرسد. امروزه میتوانیم با استفاده از میکروسرویسها این مشکلات را حل کنیم. میکروسرویس به ما این امکان را میدهد تا اجزای محصول نرمافزاری خود را جداگانه بسازیم بطوریکه اگر در یک جزء ایرادی وجود داشته باشد، بر عملکرد کل محصول نرمافزاری تاثیری نخواهد گذاشت.
علاوه بر این، برنامههای توسعه یافته با استفاده از میکروسرویسها، مقیاسپذیر هستند، بدین معنا که یک توسعهدهنده جدید که به تیم ملحق میشود، نیازی به درک کل پایه کد ندارد، بلکه فقط شناخت ویژگیهایی که روی آنها کار میکنند کافی است و این بهرهوری را افزایش میدهد. با توجه به اینکه Node.js از معماری رویدادمحور استفاده میکند و توسعه کارآمد و بلادرنگ برنامه را امکانپذیر میسازد، بنابراین توسعهدهندگانی که از Node.js برای ساخت میکروسرویسها استفاده میکنند، جریانی بدون وقفه دارند و کد Node.js سریع، مقیاسپذیر، و نگهداری آن آسان است.
در این فرادرس، مفهوم میکروسرویسها را بررسی میکنیم، نحوه پیادهسازی میکروسرویس با Node.js را یاد میگیریم و چگونگی تغییر عملکرد میکروسرویسها در توسعه نرمافزار را بررسی میکنیم.
هنوز نظری ثبت نشده است.