سنکوپ یک کاهش سطح هوشیاری ناگهانی و گذرا است که به سرعت و خودبهخود برطرف میشود. اگرچه علل با پیشآگهی خوب هم میتوانند باعث وقوع سنکوپ شوند، اما علل مهمی وجود دارند که میتوانند منجر به سنکوپ شوند و اکثرا تهدیدکننده حیات هستند. مهمترین چالش تصمیمگیری بالینی در بیمار دچار سنکوپ، اتخاذ تصمیم برای ترخیص یا بستری کردن بیمار است. بنابراین در بیمار دچار سنکوپ، همواره باید به این علل تهدیدکننده حیات فکر کرد و با اخذ شرح حال و معاینه فیزیکی هدفمند و گرفتن تستهای تشخیصی مناسب، این علل را رد یا اثبات کرد؛ هرچند که در بررسی تشخیصی بیمارانی که با سنکوپ به اورژانس مراجعه میکنند در بیش از ۳۰ درصد موارد علتی برای سنکوپ پیدا نمیشود. در این فرادرس، بر اساس بهترین شواهد علمی موجود، در ۳ فصل و مجموع ۱۳ درس، به موضوع رويكرد تشخيصی به سنكوپ در بخش اورژانس پرداخته شده است.
