آموزش روش تحقیق کیفی در روانشناسی و علوم مرتبط + گواهینامه

از سال ۱۸۷۹، ابتدای شکل‌گیری دانش روانشناسی به صورت علمی در لایپزیک آلمان، استفاده از روش کیفی در تحقیقات روانشناس‌های برجسته، مرسوم بوده است. به طور مثال تحلیل فروید (Freud) از هانس کوچولو که مبتنی بر روش Case Study است، تدوین سازه‌های شخصیتی توسط هنری موری (Henry Murray) و ساخت آزمون TAT (Tourism Authority of Thailand) یا مطالعات ژان پیاژه (Jean Piaget) که بر اساس روش In-Depth Interview بوده است، هیچ کدام بر اساس روش‌های کمی بنا گذاشته نشده است. از طرف دیگر استفاده از روش‌های کمی در حل بسیاری از مسائل روانشناختی ناتوان است، به طور مثال فرض کنید که فردی توانسته است با استفاده از روش درمانی CBT‎ علائم افسردگی خود را مهار کند، اگر پژوهشگر بخواهد مکانیزم‌های درمان او را شناسایی و کشف کند، آیا می‌تواند صرفا با استفاده از روش‌های کمی این کار را انجام دهد؟ یا فرض کنید پژوهشگری می‌خواهد عوامل روانشناختی موثر در موفقیت علمی افراد سرشناس را در گذشته بررسی کند، کدام روش کمی می‌تواند پاسخ این نیاز او را بدهد؟ اینجا است که روش‌های کیفی چاره‌ساز حل مشکل می‌شوند. بنابراین لازم است همانطور که انجمن روانشناسی آمریکا در سال ۲۰۱۶ نام دیویژن پنج (Division 5) را به Quantitative‎ and‎ Qualitative‎ Methods‎ تغییر داده است، تحقیقات کیفی را در روانشناسی به طور عملی به رسمیت بشناسند، ما نیز باید با استفاده از این روش، پژوهش‌های جدیدی را بر اساس سوالات ایجاد شده در ذهن خود سامان دهیم و در مسیر دانش روانشناسی، اصلاح‌کننده، تکمیل‌کننده و ادامه‌دهنده راه بزرگان این راه باشیم.

فرادرس

مجید قندی زاده