جلبک به انواع بسیار گوناگونی از جانداران فتوسنتزکننده اطلاق میشود که در طیف گستردهای، شامل یوکاریوتی (Eukaryote) و پروکاریوتی (Prokaryote) جای گرفتهاند. تخمین زده میشود که حدود 40 درصد از فتوسنتز جهانی، بر عهده میکروجلبکها است که حاکی از اهمیت بسزای این گونه از جانداران، در حفظ حیات کره خاکی است. جلبکها ساز و کارهای ویژهای را کسب کردهاند که باعث بالا بودن بهره تولید پروتئین در آنها شده است. این امر در کنار فتوسنتز 10 تا 50 برابر سریعتر آنها نسبت به گیاهان دیگر، این موجودات را به گزینهای مطلوب برای تولیدات بیوتکنولوژیک تبدیل کرده است. امروزه جلبکها نقش بسزایی در تولیدات و فرایندهای بیوتکنولوژیک دارند و افقهای بسیاری، از جمله: تولید سوختهای زیستی به مقدار بالا و رفع مشکل آلودگی فاضلابها با استفاده از آنها، متصور است. بنابراین، مطالعه این موجودات که دارای مکانیسمهای زیستی متنوع و اغلب منحصر به فردی نیز هستند، علاوه بر فراهم آوردن بستری مناسب برای درک بهتر دنیای زنده، از اهمیت اقتصادی بالایی نیز برخوردار است. در این آموزش اطلاعات به صورتی ارائه شده است که همافزایی مثالهای عملی با مباحث تئوریک، دید مناسبی در این زمینه را فراهم میآورد.
