آموزش ترومای دست در بخش اورژانس – تشخیص و درمان

آناتومی استخوان‌ها، عضلات و تاندون‌های دست به گونه‌ای طراحی شده‌اند كه دست قادر باشد علاوه بر انجام فعالیت‌های روزمره (برداشتن یا گرفتن اشیا) فعالیت‌های ظریف و هنری (خوشنویسی، نقاشی، …) را انجام دهد. اگرچه آسیب‌های دست به دلیل تروما اغلب تهدیدكننده حیات نیستند، اما در كیفیت زندگی فرد مصدوم بسیار تاثیرگذار هستند. ترومای دست در آقایان از خانم‌ها و اغلب در سنین ١٨ سال به بالا اتفاق می‌افتد. دومین علت درخواست استعلاجی از پزشكان مربوط به ترومای دست است. نقش پزشک اورژانس در تشخیص به هنگام آسیب‌های ناشی از ترومای دست بسیار تعیین‌كننده است. به طوری كه تشخیص به هنگام شكستگی و در رفتگی‌های استخوان‌های مچ دست، متاكارپ‌ها و انگشتان دست توسط پزشک اورژانس در پیشگیری از بروز عوارض جدی منجر به نقص عضو در فرد مصدوم بسیار حایز اهمیت است. محدودیت ارزش تشخیصی معاینه فیزیكی و بررسی تصویربرداری‌های روتین در این موارد، پزشک اورژانس را مجاب می‌كند تا پس از انجام اقدامات لازم در اورژانس، در موارد مشكوک، تمام بیماران را به پزشک متخصص ارتوپدی و یا فوق تخصص جراح دست ارجاع دهد. در این فرادرس، بر اساس بهترین شواهد علمی موجود، در خصوص مدیریت تشخیص و درمان ترومای دست در بخش اورژانس بحث خواهد شد.‌

فرادرس

مصطفی علوی مقدم