آپارتماننشینی یکی از مهمترین تحولات فرایند اسکان بشر طی سالهای اخیر است که انسان را از طبیعت دور کرده است. از طرف دیگر، رشد جمعیت در اکثر شهرهای بزرگ، مشکلات زیستمحیطی بسیاری را به همراه داشته است که افزایش تراکم ساختمانی و کمبود فضای سبز، کیفیت زندگی در شهرها را پایین آورده است. امروزه در سطح جهان، بام سبز به عنوان راهکاری موثر جهت رفع مشکلات زیستمحیطی شهرهای بزرگ، در حال گسترش است. بام سبز به منظور برگرداندن مجدد فضای سبز به محیط آپارتمانی مطرح شده است که یکی از عناصر اکولوژیکی معماری جدید محسوب شده و مزایای متعددی نیز دارد، اما دلایل عمده توجه به بام سبز علاوه بر مبحث زیباییشناسی معمارانه، پاسخگویی به عواملی همچون: عایقسازی طبیعی ساختمان، استفاده از فضای مرده بام در جهت خلق فضای دلپذیر، ایجاد سطوح چشمنواز در نما، تلفیق ساختار مصنوع با طبیعت، کمک به کاهش آلودگیهای جوی، افزایش نسبت اکسیژن هوا و... است. یادگیری این فناوری جدید نه تنها باعث تغییر نگرش مخاطب نسبت به فضاهای مرده و استفاده مفید از آنها در راستای توسعه پایدار شهری میشود، بلکه با ارائه اطلاعات جامع، فرصتهای شغلی منحصر به فرد و ویژهای را برای مخاطبان فراهم میکند. بام سبز در ابعاد استاندارد خود در ایران مفهومی به نسبت نوین دارد که در سالهای اخیر محبوبیتی پیدا کرده است، اما از لحاظ علمی، چندان بومیسازی نشده است. بنابراین نیاز است به طور علمی به آن پرداخته شود. از این رو، هدف از آموزش طراحی بام سبز، ارائه اطلاعات کلی درباره ابعاد مختلف فناوری بام سبز و ارائه ضوابط و الزامات بومیسازی آن است تا مخاطب بتواند شناخت کافی نسبت به این مقوله پیدا کند و در طراحی بام منازل و ساختمانها از این اطلاعات بهره کافی ببرد. بنابراین در این فرادرس به آشنایی با مفهوم بام سبز، مزایا، معایب، اجزا و مراحل اجرای بام سبز در بامهای مسطح و شیبدار پرداخته شده و همچنین الزامات محیطی بام سبز منطبق بر کشور ایران نیز، ارائه شده است.
