آموزش ارزشیابی سهام عادی در بورس اوراق بهادار – مدل DDM و DCF

مدل‌ ارزشیابی DDM و DCF چیست؟ مدل‌های DDM و DCF دو روش رایج برای ارزیابی ارزش شرکت‌ها هستند. هر دو مدل بر اساس تقاضای بازار سرمایه و پیش‌بینی درآمدهای آتی شرکت ارزشیابی می‌کنند، اما در روش محاسبه و نحوه استفاده از داده‌ها متفاوت هستند. اهمیت یادگیری ارزشیابی سهام عادی در بورس اوراق بهادار با مدل DDM و DCF چیست؟ در حال حاضر فراگیرترین روش‌های تحلیل دارایی‌های مالی، تحلیل سنتیمنتال، تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادی (فاندامنتال) است. پایه و اساس روش تحلیل فاندامنتال بر کارا بودن بازارهای مالی استوار است. سپس بر اساس این فرض به پیدا کردن ارزش ذاتی ابزارهای مالی و غیر مالی می‌پردازیم تا با استفاده از آن، استراتژی مناسبی برای خرید، نگهداری یا فروش دارایی‌ها را پیشنهاد دهد. در میان اوراق بهادار که نام دیگر ابزارهای مالی است، سهام عادی شرکت‌ها به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد خود از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. برای محاسبه و ارزش‌گذاری سهام عادی چند روش پیشنهاد شده است که هر یک به فراخور شرایط بازار و نیز منتشرکننده آن سهام کاربرد دارند. یکی از مهم‌ترین روش‌های یافتن ارزش ذاتی سهام عادی روش‌های مبتنی بر تنزیل جریانات درآمدی سهام (روش‌های تنزیلی) است. متدهای DDM و DFC از مهم‌ترین زیرمجموعه‌های روش‌های تنزیلی ارزش‌گذاری سهام و اوراق بهادار به شمار می‌روند. در این فرادرس چه چیزی یاد می‌گیریم؟ در این آموزش ابتدا با ارائه و توضیح اصول تئوری حاکم بر این متدها مفاهیم DCF و DDM را یاد می‌گیریم؛ سپس با استفاده از مثال‌هایی بر پایه صورت‌های مالی شرکت‌های واقعی و با کمک نرم‌افزار اکسل مطالب ارائه شده را تثبیت و ریزه‌کاری‌های مرتبط با تحلیل بر اساس آن‌ها بیان خواهد شد.

فرادرس

مهدی صالحی فرهادپور