اخلاق زیستی را میتوان به طور خلاصه چگونگی مواجه انسانیت با فناوریهای زیستی و چالشهای اخلاقی حوزه درمان و زیستشناسی تعریف نمود. در همین راستا، گستردگی حوزه اخلاق زیستی طیف وسیعی از سوالات پیرامون درمانهای نوین، وظایف متقابل درمانگران و بیماران، پژوهش بر انسان، عناصر انسانی و حتی حیوانات آزمایشگاهی را در بر میگیرد. اخلاق زیستی با طرح و تلاش برای پاسخ به پرسشهایی بنیادین، چهارچوبهایی را برای کنش و واکنش درست به مسائل زیستی و درمانی فراهم میآورد. به طور مثال آیا در صورت دسترسی به فناوری لازم، دستورزی ژنتیکی انسان میتواند کار درستی باشد یا خیر؟ آیا سقط جنین یک راه حل برای مشکل ازدیاد جمعیت است و یا عملی مذموم و غیر انسانی؟ جهتگیری در مقابل کمکهای آزمایشگاهی به درمان ناباروری، تحقیقات بر روی انسانهای کمتوان ذهنی، پژوهش بر روی جوانسازی مجدد، اهدای عضو، پیوند عضو، ژندرمانی و صدها پرسش دیگر چگونه میتواند باشد؟ تمام این سوالات در اخلاق زیستی مورد بحث، نقد و بررسی همهجانبه قرار میگیرد تا در نهایت بتوان پاسخ مناسبتر را آشکار نمود. از این رو، پر واضح است که بدون در نظر گرفتن پاسخ مناسب برای سوالاتی این چنین، کنشهای حوزه درمان و زیستشناسی میتوانند به تهدیدی علیه انسانیت و حقوق بشر عصر نوین تبدیل شوند. بنابراین، مطالعه اخلاق زیستی را میتوان به عنوان یک الزام اخلاقی برای تمام پژوهشگران حوزههای: زیستشناسی، سلامت، کادر پزشکی و درمانی در نظر گرفت. همچنین مطالعه این مبحث میتواند به عنوان یک بحث تخصصی برای دانشجویان رشتههای اخلاق، فلسفه و حقوق مطرح باشد. مخاطبان با دیدن این آموزش میتوانند دید مناسبی از مباحث عمده مطرح در اخلاق زیستی و چالشهای موجود در آنها به دست آورند. رویکرد آموزش کاربردی است و به گونهای طراحی شده تا برای افراد ناآشنا با واژگان و اصطلاحات تخصصی فلسفه و اخلاق، قابل درک و مفید باشد.
