یکی از وظایف اصلی روانشناسان، مشاوران و روانپزشکان، تشخیص نوع اختلالی است که مراجعهکننده به آن دچار شده است. آسیبشناسی روانی درس اصلی و پایه است که در ابتدا آموزش برای دانشجویان این رشته ارائه میشود تا با تعریف، تبیین، طبقهبندی، علائم و درمان تمامی اختلالات روانی آشنا شده و مهارت تشخیص آگاهانه در جلسات درمانی را پیدا کنند. علاوه بر این، درس آسیبشناسی روانی یا روانشناسی مرضی، جزو دروس مهم در آزمون ارشد و دکتری در گرایشهای مختلف است. بنابراین تسلط بر این درس از مهارتهای پایه برای موفقیت در آزمونهای تحصیلات تکمیلی نیز محسوب میشود. در درس آسیبشناسی 1 به مباحث کلی مانند: تعریف آسیبشناسی روانی، تاریخچه بهنجاری و نابهنجاری، طبقهبندی کلی اختلالات روانی پرداخته شده و دو اختلال به نامهای اختلالات شخصیت و اختلالات اضطرابی به تفصیل بیان شدهاند. درس آسیبشناسی روانی 2 وظیفه معرفی اکثریت اختلالات را برعهده دارد. در این فرادرس سعی شده است که همه اختلالات به جز مواردی که در آسیبشناسی ۱ و آسیبشناسی روانی کودک و نوجوان به آنها پرداخته شد، مطرح شوند، به تعریف و طبقهبندی آنها پرداخته، علائم آنها به روشنی بیان شود، تبیین آنها از منظر رویکردهای مختلف بررسی شده و در آخر پروتکلهای درمانی مورد نظر هر رویکرد بیان شوند. همچنین در این فرادرس سعی شده است تا پس از ارائه هر مبحث، چند نمونه سوال تالیفی بررسی شود و همچنین با بررسی ملاکهای تشخيصی، شيوع، سير، بروز، تفاوتهای جنسيتی، همابتلايی، تشخيص افتراقی، سببشناسی و درمان طبقه اختلالات وسواسی - جبری، مرتبط با سانحه و عوامل استرسزا، افسردگی، دوقطبی، تغذیه، خوردن و اختلالات و انحرافات جنسی، دید دقيقی درباره هر اختلال به مخاطب عرضه کند تا مهارت تشخيص بالينی ایشان را ارتقا ببخشد. در ادامه، در آموزش آسیب شناسی روانی ۲ – بخش دوم، سعی شده است که به وضوح و با مثالهای کاربردی، درباره علائم اختلالات روانی، پایههایی مستحکم برای دانش بالینی دانشجو و دانشپژوه علاقهمند ایجاد شود.
