«هستم پس میاندیشم» در این جلسه فقط یک جمله فلسفی نیست؛ یک موضع روانی است در برابر بحران. وقتی فشار بالا میرود، ذهن اغلب توان مکث و فکر کردن را از دست میدهد. یا به واکنش های فوری پناه میبرد، یا به ...
«هستم پس میاندیشم» در این جلسه فقط یک جمله فلسفی نیست؛ یک موضع روانی است در برابر بحران. وقتی فشار بالا میرود، ذهن اغلب توان مکث و فکر کردن را از دست میدهد. یا به واکنش های فوری پناه میبرد، یا به قطعیت های تند، یا به بی حسی و فرسودگی. در چنین وضعیتی، اندیشیدن تبدیل به یک کار دشوار و در عین حال حیاتی میشود.
این جلسه با نگاه روانکاوی بررسی میکند چگونه اضطراب و آشفتگی معنا، ظرفیت تفکر را میبلعد و چرا حفظ امکان اندیشیدن، هم برای سوژه و هم برای درمانگر، یک راه عبور از آشفتگی است. هدف این است که بفهمیم چگونه میتوان در دل بحران، به جای واکنش شتاب زده، فضای فکر کردن را زنده نگه داشت و آن را به یک تکیه گاه در زندگی و در اتاق درمان تبدیل کرد.
هنوز نظری ثبت نشده است.