در روانکاوی، ناهوشیار نه یک مکان پنهان، بلکه نظمی خاص در زبان، خیال و تکرار است. اما این نظم چگونه قابل دسترسی است؟ در این گفتار تحلیلی، به بررسی مسیرهایی میپردازیم که روانکاوی برای رسیدن به نا...
در روانکاوی، ناهوشیار نه یک مکان پنهان، بلکه نظمی خاص در زبان، خیال و تکرار است. اما این نظم چگونه قابل دسترسی است؟
در این گفتار تحلیلی، به بررسی مسیرهایی میپردازیم که روانکاوی برای رسیدن به ناهوشیار ترسیم کرده است:
رؤیا بهمثابه زبان نمادین ناهوشیار،
لغزشهای کلامی و کنشهای ناخواسته،
تکرار در روابط، بدن و انتقال،
سکوتهایی که حرف میزنند،
و ارتباط بیواسطهای که میان میل و زبان برقرار میشود.
هدف این گفتار، باز کردن درکی عمیق و ساختاری از این پرسش است:
چگونه ناهوشیار خود را نشان میدهد، و ما چگونه میتوانیم آن را بفهمیم؟
هنوز نظری ثبت نشده است.