جمعه های روانکاوی هر هفته در مدرسه روانبنه، نشستی تحلیلی برای جستوجوی لایههای عمیق روان، گفتوگوی انتقادی درباره مفاهیم بنیادین روانکاوی، و بازخوانی رنج انسانی از منظر زبان ناخو...
جمعه های روانکاوی هر هفته در مدرسه روانبنه، نشستی تحلیلی برای جستوجوی لایههای عمیق روان، گفتوگوی انتقادی درباره مفاهیم بنیادین روانکاوی، و بازخوانی رنج انسانی از منظر زبان ناخودآگاه برگزار میشود. این نشستها برای علاقهمندان جدی به روانکاوی، دانشجویان، رواندرمانگران و تحلیلگران طراحی شده اند.
جلسه اول
در این جلسه، به بررسی مقاومت در عمیقترین لایههای روان میپردازیم؛ جایی که تغییر نه با ناتوانی، بلکه با دفاعهای ناهشیار مواجه میشود. چرا مراجع با وجود شناخت، تغییری ایجاد نمیکند؟ چرا تحلیلگر گاهی حس میکند درمان درجا میزند؟ این وبینار پاسخیست تحلیلی به پرسش بزرگ «چرا در جا میزنیم؟» و راهی برای شناخت الگوهای پنهانی که تغییر را ناممکن میسازند.
جلسه دوم
در این جلسه، با یک استعاره روانکاوانه عمیق مواجه میشویم: «ایگو» همچون بازیگری روی صحنه ظاهر میشود، در حالی که «سلف» در پشت صحنه، موسیقیای نادیده را اجرا میکند. ما به بررسی دو لایه از روان میپردازیم: ایگوی نمایشی و اجتماعی، و سلفِ خاموش، احساسی و اصیل. این جلسه فرصتیست برای بازاندیشی در مورد اینکه چه کسی درون ما تصمیم میگیرد، و آیا ما خود را از درون میشنویم یا فقط در صحنه ایفای نقش میکنیم؟
هنوز نظری ثبت نشده است.