جمعه های روانکاوی هر هفته در مدرسه روان‌بنه، نشستی تحلیلی برای جست‌وجوی لایه‌های عمیق روان، گفت‌وگوی انتقادی درباره مفاهیم بنیادین روانکاوی، و بازخوانی رنج انسانی از منظر زبان ناخو...
جمعه های روانکاوی هر هفته در مدرسه روان‌بنه، نشستی تحلیلی برای جست‌وجوی لایه‌های عمیق روان، گفت‌وگوی انتقادی درباره مفاهیم بنیادین روانکاوی، و بازخوانی رنج انسانی از منظر زبان ناخودآگاه برگزار می‌شود. این نشست‌ها برای علاقه‌مندان جدی به روانکاوی، دانشجویان، روان‌درمانگران و تحلیل‌گران طراحی شده اند.
در این بخش، مفاهیم بنیادین «فالوس» و «اختگی» در نظریه روانکاوی (به‌ویژه در آثار فروید و لاکان) بررسی می‌شود. فالوس به‌عنوان نماد میل، قدرت، جایگاه، و آنچه «نداریم»، و اختگی به‌مثابه تجربه‌ی بنیادین فقدان و ترس از محرومیت، تحلیل می‌شوند. این مفاهیم، پایه‌ساز بسیاری از الگوهای روان‌رنجوری هستند.
اینجا بر این تأکید می‌شود که روانکاوی، بیش از آنکه روشی برای «ارائه پاسخ» باشد، ابزاری‌ست برای طرح سؤالات عمیق درباره سوژه، میل، هویت و ناخودآگاه. این نگرش، روان‌درمانگر را از نقش «مشاور» خارج کرده و او را به «همراه در مسیر کشف» تبدیل می‌کند.
الهام گرفته از نمایش‌نامه‌ای از برتولت برشت، این بخش به موضوع پذیرش و انکار در برابر هنجارها، قدرت، و میل به تبعیت یا طغیان می‌پردازد. در روانکاوی، گفتن «آری» یا «نه» به والد، جامعه، یا میل، ساختار روانی فرد را شکل می‌دهد—به‌ویژه در نوروز.
هنوز نظری ثبت نشده است.