در این جلسه از جمعه های روانکاوی به بررسی آنالیز روان از دو منظر متفاوت و درعینحال درهمتنیده میپردازد: از یکسو، آنتولوژی اگزیستانسیال یعنی هستیِ رنجکشیده و ناتمام ا...
در این جلسه از جمعه های روانکاوی به بررسی آنالیز روان از دو منظر متفاوت و درعینحال درهمتنیده میپردازد: از یکسو، آنتولوژی اگزیستانسیال یعنی هستیِ رنجکشیده و ناتمام انسان؛ از سوی دیگر، اپیستمولوژیِ "والضالین" که به تجربههای معرفتشناختی گمگشتگی و نادانی میپردازد. این تقاطع، فرصتی است برای درک روانکاوی بهمثابه سفری از بودنِ ناقص به دانستنِ پارهپاره. روان در این مسیر، هم رنج میکشد و هم معنا میسازد.
هنوز نظری ثبت نشده است.