اختلال شخصیت نمایشی، یکی از ۱۰ نوع اختلال شخصیت شناخته شده در آسیبشناسی روانی است. این اختلال در خوشه B اختلالات شخصیت جای میگیرد. اختلالهای خوشه B اختلالهایی هستند که فرد مبتلا به آن هیجانهای نامناسبی نسبت به موقعیت دارد. این افراد هیجانهایی متغیر و شدید از خود نشان میدهند. تصویر آنها از خود مخدوش است، احساسات واقعی خود را نمیشناسند و عزت نفس آنها به تایید دیگران بستگی دارد. آنها همیشه با رفتار خود به دنبال جلب توجه دیگران هستند. توجهطلبی این افراد تا حدی زیاد است که ممکن است رفتارهای نامناسب یا خطرناکی برای جلب توجه انجام دهند. افراد دارای اختلال شخصیت نمایشی در روابط بین فردی رفتارهای سطحی دارند و دیگران را به بازی میگیرند. این افراد به دلیل رفتارهای نامناسبی که دارند در حفظ روابط خود با دیگران به مشکل برمیخورند. اما متوجه تاثیر رفتار خود بر دیگران نیستند و به همین علت، معمولا در زندگی شخصی محیط کار و اجتماع با مشکل رو به رو هستند. اختلال شخصیت نمایشی حدود ۱ درصد جمعیت را در بر میگیرد. زنان، از مردان به این اختلال مبتلا میشوند. این اختلال همچون سایر اختلالات شخصیت اختلالی، پایدار است و در صورت عدم درمان تا پایان عمر با فرد باقی میماند. علائم اختلال شخصیت نمایشی در تمامی افراد مبتلا به آن یکسان نیست. طیفی از علائم در این افراد مشاهده میشود. مثلا این افراد احساساتی بسیار سطحی و تغییرپذیر دارند که به شکلی اغراقآمیز بیان میشود. حالات و عقاید آنها زودگذر و متغیر است و بسته به موقعیت، تغییر میکند. ممکن است نظرات خود را با صدای بلند بیان کنند، اما گفتار آنها فاقد جزئیات است. آنها به سرعت حرفهای خود را تغییر میدهند. افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی همیشه در صدد جلب توجه دیگران هستند در غیر این صورت، احساس بیارزشی و افسردگی میکنند. آنها احساس میکنند که ضرورت دارد دیگران شاهد رفتارهای آنها باشند. به همین دلیل برای توجهطلبی دست به هر کاری میزنند. از آنجا که متوجه مشکل خود نیستند، از مراجعه مستقیم به درمانگر امتناع میکنند. درمان این افراد به دلیل انکار موجود در آنها مشکل است. برای درمان از رواندرمانی و دارودرمانی استفاده میشود. تا کنون هیچ دلیل منفردی برای ابتلا به اختلال شخصیت نمایشی شناخته نشده، اما به نظر میرسد این اختلال، حاصل ترکیبی از زیستشناسی، ژنتیک، محیط و سبک فرزندپروری است. افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی نسبت به طرد شدن و انتقاد بسیار حساس هستند. به همین علت برخورد با چنین افرادی میتواند بسیار مشکل باشد. اما روشهایی وجود دارد که میتوانید برای حفظ سلامت ارتباط خود در رابطه با این افراد به کار بگیرید: مرز تعیین کنید یادآوری کنید به آنها اهمیت میدهید تشویقشان کنید تا درباره اعمال خود فکر کنند رفتارهای نمایشی آنها را تشویق نکنید صداقت عمل داشته باشید