کمال‌گرایی شاید از دور خصیصه جذابی به نظر بیاید اما فردی که درگیر آن است می‌داند که با وجود تلاش‌های بی‌وقفه برای انجام دادن بی‌نقص کارها همچنان ناراضی است. این نارضایتی روی احوال و زندگی شخصی فرد تاثیرگذار است و اغلب، او را از انجام شروع کارها نیز باز می‌دارد. در تعریف کمال‌گرایی آمده است : تلاش مداوم شخص برای بی‌نقص بودن و دستیابی به استانداردهای بسیار بالا و همینطور ارزش‌سنجی شخصی بسیار انتقادی و نگرانی راجع به ارزش‌سنجی دیگران نسبت به خود. از نگاه افراد کمال‌گرا هر چیزی که سطحی پایین‌تر از تمام و کمال بودن را داشته باشد قابل پذیرش نیست. اما با وجود جذابیت اولیه کمال‌گرایی، این خصیصه می‌تواند وجوه منفی داشته باشد. مشکل اصلی کمال‌گرایی این است که افراد کمال‌گرا دستاوردهای کمتری نسبت به افراد کامیاب نصیب خود می‌کنند. آنها با ذهنیت پیچیده‌ای که دارند از نظر خود هیچگاه به هدف نمی‌رسند. اهمال‌کاری یکی دیگر از خصوصیات افراد کمال‌گراست. خصوصیتی که آنها را از شروع کارها باز می‌دارد. حال سوال اینجاست که برای غلبه بر کمال‌گرایی چه باید کرد؟ در قدم اول با خودشناسی باید قدمی اساسی برداشت. به این معنا که از فرد کمال‌گرای عصبی به فرد کمال‌گرای سلامت تبدیل شد. سپس باید ذهنیت همه چیز یا هیچ چیز را کنار گذاشت و از تله ذهنی افراد کمال‌گرا دوری کرد. عشق ورزیدن به خود می‌تواند ناجی افراد کمال‌گرا به حساب بیاید. همچنین تغییر نگاه آنها به ایده‌آل‌ها کمک شایانی به این افراد می‌کند. همینطور به آنها توصیه شده تمام پیشرفت‌ها پیروزی‌ها و شکست‌ها را جشن بگیرند و در نهایت رها کردن کارها را بیاموزند. اگر کمال‌گرا هستید، این نکته را در نظر داشته باشید که هر کسی قرار نیست کارها را همانطور که شما انتظار دارید انجام بدهد. به جای آنکه خودتان همه چیز را اصلاح کنید به ارائه راهنمایی به همکاران خود مشغول شوید تا هم به آنها اجازه یادگیری بدهید و هم بتوانید برخی کارها را رها کنید. در این صورت شاهد نمایش بهترین خروجی نیز خواهید بود.
