آگورافوبیا (Agoraphobia) یکی از انواع اختلالهای اضطرابی است. افراد مبتلا به این اختلال، از قرارگیری در شرایطی که به آنها احساس گیر افتادن و درماندگی میدهد، میترسند. ترس اصلی آنها این است که وقتی اضطراب آنها تشدید شد و نیاز به کمک داشتند، هیچ راه آسانی برای فرار از موقعیت یا کمک گرفتن از دیگران وجود نداشته باشد. مثلا استفاده از وسایل حملونقل عمومی، قرار گرفتن در فضاهای شلوغ، فضاهای تنگ یا بسیار بزرگ میتواند باعث وحشت آنها شود. اکثر افراد دچار اختلال آگورافوبیا، پس از یک یا چند حمله هراس (Panic attack) به این اختلال دچار شدهاند. در چنین حالتی، فرد مبتلا به آگورافوبیا، میترسد که دوباره حمله هراس را تجربه کند و به کمک دسترسی نداشته باشد، در نتیجه از مکانهایی که باعث اضطراب او میشوند، دوری میکند. این اجتناب کردنها میتواند زندگی چنین افرادی را مختل کند، مثلا ممکن است حتی نتوانند به تنهایی خرید کنند یا از خانه بیرون بیایند. علائم آگورافوبیا رایجترین علائم آگورافوبیا عبارت هستند از: ترس از ترک خانه ترس از جمعیت یا منتظر ماندن در صف ترس از فضاهای بسته مثل سالن تئاتر، آسانسور یا راهروهای تنگ ترس از فضاهای بسیار بزرگ مثل پارکینگها و فروشگاههای زنجیرهای ترس استفاده از حملونقل عمومی مثل اتوبوس، مترو، هواپیما و قطار ترس از دست دادن کنترل در فضاهای عمومی احساس انزوا و جدایی از دیگران احساس اینکه محیط اطراف یا بدن آنها واقعی نیست. علت بروز آگورافوبیا معمولا به طور ویژه مشخص نیست. عوامل زیادی از جمله ژنتیک، ساختار مغزی، تجربه حوادث ناگوار و یادگیری محیطی میتواند بر روی این اختلال تاثیر بگذارد. عواملی که احتمال ابتلای یک فرد به آگورافوبیا را افزایش میدهند، شامل موارد زیر میشود: داشتن یک اختلال اضطرابی دیگر، مانند «اختلال اضطراب فراگیر» یا «اختلال اضطراب اجتماعی» ابتلا به انواع دیگر «اختلال فوبیا» ابتلا به «اختلال اضطراب پس از سانحه» داشتن سابقه خانوادگی از اختلالهای اضطرابی سابقه تجربه «سوءاستفاده» یا «تروما» به خصوص در کودکی عزتنفس پایین افسردگی تجربه دورههای طولانی انزوا مثل دوران قرنطینه در همهگیری ویروس کرونا درمان آگورافوبیا درمان آگورافوبیا، درمان چالش برانگیزی به شمار میرود، زیرا به معنی روبهرو شدن فرد با ترسهایش است. روشهای متنوعی برای درمان این اختلال وجود دارد، یکی از موثرترین روشهای موجود رواندرمانی (Psychotherapy) است که اغلب به شکل درمان شناختی-رفتاری (Cognitive-Behavioral Therapy | CBT) اجرا میشود. استفاده از دارو، تکنیکهای ذهنآگاهی، مدیتیشن و تغییر سبک زندگی نیز در درمان آگورافوبیا موثر هستند.