آموزش پروژه‌ محور اندروید استودیو – اپلیکیشن نمایش نرخ ارز دیجیتال با Android Studio

WebSocket چیست؟ WebSocket تکنولوژی ارتباط ثابت و دوطرفه یا bidirectional بین مرورگر و سرور است که برای ارسال داده‌ها به صورت لحظه‌ای و به‌روز برای ارتباطات در طول زمان استفاده می‌شود. برعکس پروتکل‌های HTTP که یک ارتباط request-response دارند و نیاز به ارسال درخواست از سمت مرورگر برای دریافت اطلاعات دارند، WebSocket امکان برقراری اتصال دائمی بین مرورگر و سرور را ایجاد می‌کند. به دلیل اینکه در WebSocket، اتصال برقرار می‌ماند و هر دو طرف (مرورگر و سرور) قابلیت ارسال داده به دیگری را دارند، این ویژگی برای اپلیکیشن‌هایی ایده‌آل است که به اطلاعات لحظه‌ای و به‌روز نیاز دارند، از جمله این موارد می‌توان به برنامه‌های چت آنلاین، بازی‌های چندنفره، یا به‌روزرسانی‌های Real-Time اشاره کرد. Jetpack Compose چیست؟ Jetpack Compose فریم‌ورک توسعه رابط کاربری یا UI برای توسعه برنامه‌های اندرویدی با زبان برنامه‌نویسی Kotlin است. این فریم‌ورک رویکردی به توسعه رابط کاربری دارد که تجربه برنامه‌نویسی را ساده‌تر و انعطاف‌پذیرتر کرده و از تکنیک‌های تصویری Declarative برای ساخت و مدیریت واسط کاربری استفاده می‌کند. اینکه این فریم‌ورک از زبان Kotlin استفاده می‌کند باعث می‌شود کد کمتری نیاز باشد. از دیگر ویژگی‌های آن ساختار ساده و مفهومی کد است که باعث می‌شود برنامه‌نویسان به راحتی UI را تعریف کنند و تغییرات را به صورت تصویری و خوانا اعمال کنند. اهمیت یادگیری پروژه محور نمایش نرخ ارز دیجیتال با اندروید استودیو چیست؟ در شرکت‌های زیادی از Socket و WebSocket که مباحث پیشرفته‌ای محسوب می‌شوند، استفاده می‌شود و با یادگیری آن‌ها می‌توان در پروژه‌های چت و پروژه‌هایی که نیاز به دیتای Real-Time دارند مشارکت کرد و وارد بازار کار مرتبط شد. برای اینکه تغییرات دیتاها را به صورت لحظه‌ای در اپلیکیشن ببینیم باید از تکنولوژی WebSocket استفاده کنیم. برای مثال یک اپلیکیشن چت را در نظر بگیرید که با ارسال پیام از طرف یکی از مخاطبین، طرف دیگر به صورت لحظه‌ای دیتا را دریافت می‌کند و نیازی به به‌روزرسانی صفحه اپلیکیشن ندارد. به دلیل اینکه Ktor یکی از جدیدترین مباحث در برنامه‌نویسی موبایل است و اینکه تنها با استفاده از Ktor می‌توان پروژه‌های Kotlin Multiplatform را برنامه‌نویسی کرد، هدف از استفاده از Ktor آماده‌سازی ذهنی فراگیران برای ورود به این پروژه‌ها است که بتوانند اپلیکیشنی بنویسند که بر روی اندروید، IOS و دسکتاپ اجرا شود. از سویی دیگر پیاده‌سازی UI با استفاده از Jetpack Compose راحت‌تر و بهینه‌تر است و تکنولوژی جدیدی، معرفی‌شده توسط گوگل برای برنامه‌نویسان Native اندروید است. ضمن اینکه این پروژه با معماری MVVM و همین‌طور ساختار ماژولار پیاده‌سازی می‌شود. با پیاده‌سازی Reactive Programming و استفاده از Koltin Flow که به صورت رسمی در پروژه‌های گوگل استفاده می‌شود و انتقال دیتا بین لایه‌های پروژه، انجام می‌شود. به طور کلی، استفاده از WebSocket در ترکیب با Jetpack Compose در Android Studio به توسعه برنامه‌هایی که نیازمند به ارتباط دوطرفه و پویا با سرور هستند، کمک می‌کند و امکان به‌روزرسانی داده‌ها و UI بر اساس اطلاعات جدید از سمت سرور را فراهم و در نتیجه توسعه برنامه‌هایی با تجربه کاربری پویا و جذاب را تسهیل می‌کند. در این فرادرس چه چیزی یاد می‌گیریم؟ در این آموزش، برای شروع استفاده از Ktor به سراغ داکیومنت آن رفته و با آن آشنایی پیدا می‌کنیم. در ادامه، یک پروژه می‌سازیم و معماری پروژه را بر اساس استانداردهای گوگل پیاده‌سازی می‌کنیم و همین‌طور با استفاده از کتابخانه Koin تزریق وابستگی را انجام خواهیم داد. در انتها کانفیگ پروژه با Ktor API، مورد استفاده برای دریافت دیتا را انجام خواهیم داد. بعد از دریافت دیتا از سوکت کار، طراحی UI را شروع می‌کنیم و دیتاهای دریافتی را نمایش می‌دهیم.

فرادرس

سعید نوشادی