هنر خوب زندگی کردن فراتر از رفتار کردن در مجموعهای از موقعیتها و شرایط است که افراد در موقعیتهای مختلف واکنشهای گوناگونی از خود نشان میدهند. به طور مثال گروهی از افراد به خاطر فشار زندگی یا عادت به هر سو کشیده میشوند و گروهی از افراد هستند که با تمرکز بر خود و موقعیت پیش آمده، سررشته زندگی خویش را به دست میگیرند و بهداشت روانی خویش را حفظ میکنند. بهداشت روانی صرفا بر جنبههای کافی بودن رفتار تاکید ندارد بلکه توجه ویژهای به جنبههای مثبت رفتار دارد. بهداشت روانی را احساس به نسبت خوب و مسلط بودن بر رفتار و عملکرد خویش با رویکرد شکوفایی استعداد و توانایی میتوان تعریف کرد. این اصطلاح برای افرادی به کار میرود که در سطح بالایی از سازگاری اجتماعی، انطباق و هماهنگی در رفتار و عملکرد هستند و نه افرادی که صرفا بیمار نیستند. افرادی که قادر به بررسی، کنترل رفتار و عملکرد خویش هستند در جامعه و در ارتباط با افراد، آستانه تحملی دارند و رفتارهای خود را کنترل میکنند، ضمن اینکه هر نوع رفتاری روی ایشان اثرگذار نیست و کمتر واکنش یا تصمیمهای هیجانی میگیرند که این امر باعث بهبود عملکرد آنها میشود و در فرایند زندگی کمتر دچار سرخوردگی و ناراحتی روحی خواهند شد. هدف از این آموزش آشنایی با سطوح مختلف بهداشت روانی، ارتقا و موانع آن در سنین مختلف، تعاریف و رویکردهای بهداشت روانی، نظریههای مرتبط و نیاز انسان به بهداشت روانی در مراحل مختلف رشد، اختلالهای روانی، بهداشت روانی و مسائل اجتماعی شامل: بهداشت روانی در خانه، مدرسه، محیط کار، کودکان استثنایی، شیوههای درمانی بهداشت روانی و در نهایت یادگیری و بهداشت روانی است.
