در انواع فرایندهای شکلدهی پلیمرها و تولید محصول، اعم از: اکستروژن، قالبگیری تزریقی، قالبگیری فشاری، تولید الیاف و...، یک جریان مذاب یا محلول پلیمری وجود دارد که نحوه جریان یافتن و انتقال حرارت در آن، تعیینکننده خواص و کیفیت محصول نهایی است. از آنجا که پلیمرها ماکرومولکول و دارای ویژگیهایی مانند: توزیع وزن مولکولی، گرهخوردگی، الاستیسیته و... هستند، نحوه جریان یافتن آنها و نیز پاسخ آنها به تغییر شکل اعمال شده با سیالات متداول حاوی کوچک مولکولها مانند: آب، روغنهای سبک و... متفاوت است. بنابراین، شناخت جریان در پلیمرها و نحوه پاسخ به تغییر فرم برشی، کششی، نوسانی در آنها از اهمیت بسزایی برخوردار است که موضوع اصلی علم رئولوژی را تشکیل میدهد. در مبحث رئولوژی پیشرفته پلیمرها از آنجا که دانشجویان تحصیلات تکمیلی، مخاطبان اصلی این آموزش هستند، فرض شده است که مخاطبان از دانش ابتدایی درباره رئولوژی، انواع سیالات، انواع جریانها، پدیدههای ویسکوالاستیک و غیره برخوردار هستند و لذا به مباحث تخصصیتر مانند: رفتار ویسکوالاستیک خطی مانند: تئوریهای مولکولی حاکم، انواع ساز و کارهای رهایی از تنش، رفتار ویسکوالاستیک غیر خطی مانند: سیال شبهلاستیکی در انواع میدانهای برشی، کششی و نوسانی و انواع توابع اتلاف و مسائل متفرقه مانند: انواع روشهای عملی رئومتری، معادله کاکس، وابستگی ویسکوزیته به دما و... پرداخته میشود.
