تهویه تنفسی غیرتهاجمی در دو دهه اخیر برای حمایت تنفسی بیماران دچار تنگی نفس با شرایط خاص، به طور شایع کاربرد پیدا کرده است. یادگیری این متد به دلیل پیشگیری از انتوباسیون بیمار و نیاز به بستری در بخش مراقبتهای ویژه، از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است. انتخاب بیمار مناسب، انتخاب تنظیمات مناسب وئتیلاتور و ماسک مناسبی که بر روی دهان و بینی قرار میگیرد، پایش بیماران ضمن حمایت تنفسی و علایم هشداردهنده که به معنی شکست درمان با حمایت تنفسی غیرتهاجمی است، موارد مهمی هستند که پزشکان باید به آنها توجه داشته باشند. در صورت عدم موفقیت تهویه غیرتهاجمی، لازم است برنامه عملی برای ادامه حمایت تنفسی بیمار مشخص باشد. همه این موارد، در این فرادرس با بهترین شواهد موجود، مورد بحث قرار خواهند گرفت.